Λουκιανου Ιστοριες

ΘΑ ΜΑΤΩΣΟΥΜΕ

2010-08-08T22:09:00.006+03:00

Ξύπνησε μεσα στην νύχτα απο πυροβολισμούς και αγρια γκάζια μηχανών.
Πνιχτες φωνές που εδιναν διαταγες σε μια αγνωστη γλώσσα.. ουρλιαχτά ...
Ολα αυτά εξω απο το σπίτι του.

Ενστικτωδώς εκανε μια τουμπα στα αριστερά και χώθηκε κάτω απο το κρεβάτι.
Η ιδέα που ειχε κάποτε να χτίσει ολα τα παράθυρα και την μπροστινή πόρτα και να αφησει μονο το πορτακι της κουζίνας ηταν σωτήρια.
Χασκογέλασε σαν βλάκας που ηταν.
Χαχα ζω σε ενα σπιτι ποντικοφωλιά που οι μπεκίμηδες νομιζουν οτι ειναι ενας απλός τοιχος , ενα γεωμετρικό στερεό , μια γωνία του δρόμου

Παλια χασκογελούσε πιο συχνά αλλα ηταν λιγότερο βλάκας.

Τα ονειρα αναλογιζόταν -καθως εξω συνέχιζαν να πεφτουν οι πυροβολισμοί- ειναι ενα περίεργο πράγμα.
Να μολις τωρα ονειρευοταν οτι μιλαγε με τους παλιους συναδελφους απο την δουλειά και αστειευόταν ενω ολα τα γελια και τα στεία ειχαν τελειώσει πριν απο δεκαπέντε χρόνια , το 14 ή 15 θα ητανε και αυτος απο τότε εμενε πια μονος σε ενα σπίτι με τα παραθυρα χτισμένα και καθε βραδι ξυπναγε απο πυροβολισμούς και ουρλιαχτά.
Καθε πρωι ομως κατεβαινε με τα πόδια στο Συνταγμα εκεί που ειχαν στρατοπεδευσει οι παλιοί αξιωματικοί του στρατού και ετρωγε στο συσίτιο.
Το μεσημέρι γυρναγε με τα ποδια και ηταν κομμάτι ήσυχος γιατι οι αλλοι δεν βγαίνανε μεσημέρι.

Το βραδι οι αλλοι βγαίνανε μεθυσμένοι και πυροβολούσαν και μερικές φορές καίγανε σπίτια.
Νωρις το πρωι που ολα ηταν ηρεμα αυτος ξαναβγαινε και πηγαινε στο Συνταγμα.

Μια απο τις μερες αυτες δεν θα ξανα γυρναγε σκέφτηκε , θα μενε εκεί στις σκηνές

Οικογενεια δεν ειχε κάνει γιατι οταν ηταν νέος ειχε πάντα πολύ δουλειά στο γραφείο και μια δεν μπορουσε να κανονισει τις αδειες , μια ηταν νευριασμένος με την δουλειά. Μετα πιστευε οτι ολες γυρω του γυρευαν λεφτά σαν τις πουτάνες και αυτος λεφτα δεν ειχε ετσι σταμάτησε πια να τις κυνηγά ...
Χασκογέλασε σαν βλάκας που ηταν. Τι καλά που δεν εχω οικογένεια αναλογίστηκε.

Αυτα τα θυμόταν σαν σε ονειρο.

Σταμάτησε να ακουει τις σκέψεις του και εστησε αυτι,οι πυροβολισμοί ακούγονταν απομακρα τωρα , τέλος για απόψε

Οι γνωστες κραυγές απο μακριά να ακουγονται ρυθμικά σαν τα συνθηματα στο γήπεδο.... ΝΑΓΚ ΝΑΓΚ - ΓΚΡΕΚΙ ΝΑΓΚ

Εμεινε ετσι κουλουριασμένος κατω απο το κρεβάτι μεχρι το πρωί να αναρωτιέται γιατι ολα αλλαξαν ετσι απότομα και που ηταν η παλιά ζωή του τοτε που δουλευε

Θυμήθηκε το Internet και τις τηλεοράσεις...και μετα εκεινη την μεγάλη φωτιά που εδειχνε η τηλεόραση ζωντανά και ολοι παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα και μετα που αναψαν οι πολλές φωτιές και οι δρόμοι γεμίσαν με φωτογραφίες του ΒΕΚΙM με τον μπερέ.

Με το χαραμα βγήκε εξω.
Τα χερια του ετρεμαν.

Σηκωσε ψηλά το κεφαλι και ειδε τον ουρανό.

Οπλισε το παλιο Τ97 που ειχε βρει στο δρόμο και το κρατησε κολημένο στην πλάτη του με το δεξί χέρι

Ενας Μπεκίμ με τραχιά χαρακτηριστικά , κοκινοτρίχης με αραιά μαλιά κραταγε το σκουριασμένο οπλο του καταστηθα.

Το νοικι το φερες αλάκα ? Φώναξε

Το φερα Μπεκίμ του ειπε (γιατι ολους αυτους ετσι πια τους φωνάζανε) και τον σημάδεψε στο στήθος για να πετύχει το κεφάλι.

Πατησε την σκανδαλη πολλές φορές

Στο χα πει οτι θα ματώσουμε ψελλισε καθως κοιταζε το ματωμένο αποτυπωμα του Μπεκίμ πάνω στον τοιχο

Συνειρμοί Κρίσης

2010-08-02T21:37:00.011+03:00

2/8/2010

Σε ειδα να στέκεσαι στο πεζοδρόμιο μπροστα απο το παρκινγκ της εταιρείας.
Τριαντα φεύγα , κάπου στην ηλικία μου ίσως και μεγαλύτερος....
Κράταγες το χαρτι με το λογότυπο του ΟΑΕΔ στα χέρια.
Βλέμμα και εκφραση απόγνωσης ..
Δεν ξέρω αν ΕΣΥ εχεις παιδιά και υποχρεώσεις αλλα ΕΓΩ χαίρομαι που εγώ δεν έχω και ασε την μάνα μου να λέει...

Δυο τυπάκια στα εικοσικάτι περνούν δίπλα μου , με απορροφά η ιδιότυπη επικοινωνία τους.
Το πομπός - δέκτης - αλληλεπίδραση εχει αντικατασταθεί με το πομπός - πομπός - στον κόσμο τους.
Οι Beavis και Butthead φαινονταν πιο συγκροτημένοι απο δαύτους
Οι Beavis και Butthead -Αν υπήρχαν- θα ηταν γυρω στα σαράντα ...
ΕΓΩ χαίρομαι που εγώ δεν έχω παιδιά διοτι μάλλον καποια μετάλλαξη του ανθρώπινου DNA μας καταδίκασε στον αυτισμό με γενετική προδιάθεση.

Στα χερια μου επεσαν χαρτιά και αναφορές απο μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι.
Πριν κλείσω και επιστρέψω το φάκελο στον συνομιλητή μου το βλέμμα μου επεσε σε μια παράγραφο γραμμένη σε bold.
Ξεκίναγε με την φράση Conclusion και περιείχε τις φράσεις :
Εφηβοι , Target Group , Χαμηλοί βαθμοί , Πλάνα γρηγορης εναλλαγής λόγω αδυναμίας συγκεντρωσης , Ελληνικά μονο ...
Το μονο ασχημο με τους ηλίθιους ειναι οτι κάποιοι τους συμπεριλαμβάνουν σε marketing profiles εκπομπών.
Θα θυμωνα αν μαθαινα οτι η Colgate Palmolive ειχε λανσαρει οδοντοκρεμες για ηλίθιους γιατι μπορεί να τις αγόραζα ηδη.
Εχω αλλους λόγους που θα επρεπε να θεωρηθώ ηλίθιος.

Η γνωστη εταιρεία Manpower ψαχνει κατακαλόκαιρο στην Ελλάδα για υπαλλήλους γραφείου που θα στελεχώσουν εταιρεία πελάτη τους στις Φιλλιπίνες.
Παλια μας φαινόταν μακριά ο Γερακας και τα Οινόφυτα
Προσωπικά θα ηθελα να συγχαρω τον ιδιοκτήτη του site αγγελιών , το να εχεις ηλίθιους πελάτες ειναι ευλογία.

Οι συνδικαλιστες του ΟΣΕ ειναι σταναχωρημένοι οχι με τα μαυρα χαλια της εταιρείας που δουλεύουν αλλα με τα αναπόφευκτα αποτελέσματα της ρεμούλας και της ανικανότητας διοίκησης και εργαζομένων.
Δεν θελουμε να σας βλέπουμε σταναχωρημένους , απο αυριο προτείνω να περνάτε κατευθείαν απο τα σπίτια μας και να μαζευετε ενα μερος του μισθού μας.
Ξεχάστε τις κρατικές επιχορηγήσεις , στην φύση τα παράσιτα δεν εχουν μεσάζοντες

Πριν απο δεκα χρόνια σαν σημερα ημουνα διακοπές σε κάποιο νησί.
Ηταν οι πρώτες διακοπές που εκανα ως εργαζόμενος παρότι στην εταιρεία ειχα προσληφθεί πριν απο τρια χρόνια.
Κάνοντας μια συντομη αυτοκριτική θεωρώ οτι τελικά εχω περισσότερα κοινά στοιχεία με τους Beavis και Butthead απο οσα υπολόγιζα.
Θα ηθελα να ξερω πως περιέγραφαν τους ανθρώπους σαν εμένα τα marketing profile της εποχής.

(Κρίνοντας απο τους ανεργους , την σημερινή νεολαία , την τηλεόραση , τους συνδικαλιστές , τους εργοδότες ...)

Θα μπορούσα και να είχα γραψει κάτι ...

2010-07-05T21:06:00.004+03:00

Αλλα .....κατι οι ζεστες , κατι οι βουβουζέλες , κατι τα ποδόσφαιρα , πηγα πισω (νοερά) εξι ολακερα χρόνια στο ψυχασθενές καλοκαιρι των ολυμπιακών αγώνων.

Δεν θελω να τα θυμάμαι.

Αει στο διάολο καλοκαιριάτικα....